[video arhiva] "ISTORIJA (PLESA) NIJE DATA – MORAMO JE KONSTRUISATI!"

Povodom obeležavanja Međunarodnog dana plesa, video arhiva „Tigrov skok u istoriju – evakuisana genealogija“ i njena dopuna „Recycle bin – arhiviranje performansa na ivici praznine“, biće otvoreni za slobodno korišćenje putem interneta kao javna arhiva.

Arhiva se sastoji od video intervjua sa učesnicima i svedocima plesne scene u Srbiji tokom 20. veka. Tigrov skok zahvata tragove plesa kao kulturno-umetničke prakse telesnog pokreta od 1920-ih do kraja 80-ih godina, kroz subjektivna sećanja i raštrkane materijalne fakte. Bez namere da složi istorijski niz, ona funkcioniše kao rizomska struktura, otvorena za različita povezivanja. Recycle Bin je svojevrsna negativ-arhiva, tj. skup opisa nerealizovanih plesnih projekata u Srbiji, tokom poslednjih nekoliko decenija.

Arhiva je u procesu, i predstavlja samo početak rada na rekonstruisanju lokalne plesne scene.

TIGROV SKOK U ISTORIJU

:: evakuisana genealogija ::

http://www.perart.org/sr/savremeni_ples/tigrov_skok.html

Intervjui sa:
Katalin Ladik – pjesnikinjom, glumicom i performerkom,
Svenkom Savić – redovnom profesorkom psiholingvistike na Filozofkom fakultetu u Novom Sadu,
Dubravkom Maletić – koreografkinjom,
Sonjom Vukićević – koreografkinjom i plesačicom,
Nelom Anotonović – koreo-rediteljkom,
Jovanom Ćirilovim – teatrologom i umetničkim direktorom Bitefa
Vladimirom Kopiclom – književnikom i kritičarem kulture i
Borisom Kovačem – kompozitorom i multimedijalnim umetnikom 

Autori: Ana Vujanović, Saša Asentić

RECYCLE BIN

:: arhiviranje performansa na ivici praznine ::

http://www.perart.org/sr/savremeni_ples/recycle_bin.html 

Intervjui sa:
Bojanom Cvejić – teoretičarkom izvođačkih umetnosti,

Katalin Ladik – pjesnikinjom, glumicom i performerkom,

Oliverom Kovačević-Crnjanski – baletskom igračicom i rukovodiocem Foruma za novi ples,

Sonjom Vukićević – koreografkinjom i plesačicom,

Draganom Alfirević – performerkom,

Nelom Antonović – koreo-rediteljkom,

Miroslavom Benkom – pozorišnim redateljem,

Vladimirom Kopiclom – književnikom i kritičarem kulture,

Dušanom Murićem – performerom.

Autori: Ana Vujanović, Marta Popivoda i Saša Asentić

Realizacija video materijala:

Dragana B. Stevanović, Marta Popivoda, Nataša Murge-Savić i Saša Asentić

Prevod: Goran Bogunović

Produkcija: Per.Art i TkH platforma, 2007-2009.

Tigrov skok kao način istorizacije je bazična metodologija istraživanja domaće plesne scene kroz 20. vek, predstavljenog ovim video intervjuima.

Osnovna referenca nam je poslednji tekst Waltera Benjamina Istorijsko-filozofske teze, prema kojem: »Istorijski artikulisati prošlost ne znači spoznati je 'kakva je, u stvari, bila'. To znači ovladati sećanjem onako kako blesne u trenutku opasnosti«. Ključna reč Benjaminove zamisli istorije je nem. Eingedenken, što je ovde prevedeno sa 'sećanje'. Slavoj Žižek, međutim, u knjizi Sublimni objekt ideologije napominje da »ne možemo ovo Eingedenken prevesti jednostavno sa 'sjećanje' ili 'reminiscencija'; i doslovniji prijevod kao 'prenijeti sebe u mislima/u nešto' također je neprimjeren«, jer kod Benjamina Eingedenken je interesno prisvajanje prošlosti. Tako se plesna prošlost koju nudimo pretežno i sastoji od specifičnih sećanja intervjuisanih, koji sad-i-ovde ispisuju tamo-i-onda, ne teleološki već u jednoj slaboj genealogiji, koja je evakuisana iz zvanične istorije savremene plesne scene u evropskim i globalnim okvirima.

Prema Istorijsko-filozofskim tezama, tigrov skok je skok sadašnjosti u otvorenu prošlost, koja ju je čekala da bi se, prema Žižeku, tek tada uspostavila: »Benjamin [je] – jedinstveni slučaj u marksizmu – povijest shvaćao kao tekst, seriju događaja koji će tek postati onakvi kakvi su oduvijek bili – njihovo značenje, njihova povijesna dimenzija odlučena je naknadno, njihovim upisivanjem u simboličku mrežu«. Ta intervencija sadašnjosti u istoriju, koja ide unazad pišući onda-i-tamo sa krizne pozicije ovde-i-sada je aspekt koji konstituiše ovu rekonstrukciju domaće plesne scene. Jer, dok je istorija u zvaničnoj istoriografiji homogeno, prazno vreme kontinuiteta, u kritičkoj istoriografiji (mi je zovemo, fukoovski, genealogija) istorija je diskontinualno vreme 'ispunjeno sadašnjošću', kojem se pristupa s oprezne distance (kao Kleeov Angelus Novus). Jer, zaista kritička umetnička praksa nije primarno usmerena na umetničke proizvode i snabdevanje aparata za umetničku proizvodnju, već pre svega na njegovo 'oprezno posmatranje' kroz slojeve vremena, konteksta, aktera i specifičnih umetničkih dispozitiva...

Ana Vujanović